Waarom thuiswerken?
Míjn recht op thuiswerken heb ik 11 jaar geleden, doordat ik voor mezelf startte, zelf georganiseerd. Het startschot om te gaan flexwerken kwam op het moment, dat de kinderopvangsituatie rond mijn toen jonge kinderen drastisch veranderde. Mijn partner werkte in het westen en ging om 6 uur de deur uit. Ik verwisselde mijn baan met reistijden, voor een baan waar ik op de fiets naar toe kon, omdat ik zo in staat was de gemankeerde kinderopvang zelf te organiseren. Voor mijn gezin een goede keuze, beroepsmatig bleek het al snel een drama. In mijn enthousiasme om werk en privé beter te combineren had ik de schaduwkanten van deze baan gemakshalve wat over het hoofd gezien.

Werk en prive beter combineren door thuiswerken en zelfstandig ondernemer?
Na een maand of vier transformeerde het drama zich in een blijspel toen ik de sprong waagde en als zelfstandige startte. Het was niet de “pijn van de verkeerde baan” die mij het zelfstandigenbestaan in dreef. “De pijn” was wel de katalysator die maakte dat ik de sprong durfde te wagen. Met als goede tweede de ervaren luxe, dat niet een werkgever maar ikzelf bepaal of en wanneer ik mijn kinderen al voor crècheopeningstijden naar een oppas breng. Dat stuur wilde ik graag in handen blijven houden. Het bleek een blijspel met de nodige worstelingen. Het heeft jaren geduurd voor ik, (over)verantwoordelijk, perfectionistisch  en  afmaker die ik van nature ben, mijn Calvinistische werkprincipes van eerst-werken-dan-vrije-tijd heb kunnen dimmen. In de eerste jaren van mijn zelfstandigenbestaan namen mijn werkuren toe en mijn privé-uren af. Het viel niet zo op omdat veel van die uren thuis gedraaid werden, ’s avonds en in de vroege uren in het weekend als mijn gezin nog lekker in bed lag. Inmiddels gun ik mezelf de vrijheid door de week ook tijd te nemen voor andere dingen. In de loop van de jaren heb ik geleerd, dat ik de vrijheid c.q. verantwoordelijkheid die ik heb, om mijn werk en mijn privé goed op elkaar af te stemmen, ook daadwerkelijk moet nemen. Daarbij rekening houdend met mijn gezin, de verantwoordelijkheden die ik vind dat ik als werker heb en niet in de laatste plaats met mijn eigen energiepieken en dalen.

Van een werknemer thuis tot echte flexwerker?
Was ik in het begin een werknemer thuis (eentje die zich uit de naad werkte voor haar baas: mezelf), inmiddels ben ik een echte flexwerker geworden. Ik werk thuis, bij mijn klanten en opdrachtgevers, in een restaurant of flexplek, op het terras en soms ook op een bankje aan het Tjeukemeer. Inmiddels heb ik de combi naar mijn hand heb gezet. Werk en gezin, werk en leven, werk en genieten bestaan steeds meer naast elkaar. Dat is een proces, waarbij ondanks dat ik zelf aan het stuur zit, alertheid zeker nodig blijft.

Thuiswerken is natuurlijk niet hetzelfde is als het nieuwe werken. Thuis is één van de plekken waar je effectief kunt werken, er zijn er veel meer. Het aantal organisaties dat aan de slag gaat met het flexwerken, nieuwe werken, werken 3.0 of anders werken, stijgt met de dag. De prikklok lijkt zijn langste tijd gehad te hebben en voorzichtig verschuift de controle op medewerkers zich van controle op productie en aanwezigheid in sturing op resultaat. Op dit moment bestaat zo’n 10 % van de beroepsbevolking uit nieuwe werkers (Verkenning van de Macro economische effecten van het Nieuwe Werken van  PwC in samenwerking met ECP-EPN in november 2011) en is nog groeiende. Net als ik zullen die 10%, naast de vele veranderingen die deze manier van werken met zich mee brengt, vanuit hun eigen verantwoordelijkheid een invulling moeten geven aan een goede combi werk & privé. Voor de een is dat vanzelfsprekend, de ander zal dat meer moeite kosten. In datzelfde onderzoek concludeerde PwC dat 2 dagen per week thuiswerken de Nederlandse samenleving jaarlijks 3 miljard euro aan baten oplevert en een structurele stijging van het BNP met 1 %. Het nieuwe werken, anders werken of flexibel werken is allang niet meer alleen gekoppeld aan baten voor het bedrijfsleven of de individuele werker, de maatschappelijke relevantie ervan wordt steeds groter.

Dat ook politici daarop anticiperen is een goede zaak. Met de initiatiefwet van Groen Links  en CDA wordt een cultuuromslag beoogd, zeggen de opstellers.  De vakbeweging is voor, werkgevers lijken het te beschouwen als ongewenste inmenging. Hun belangrijkste argument hiervoor: via het nieuwe werken zijn organisaties immers al lang bezig om flexibiliteit te organiseren.

Ik juich het toe, dat de wetgever vanuit het oogpunt van het milieu, het oplossen van de vergrijzing, werken naar vermogen voor een bredere groep werknemers dan nu mogelijk maken, mobiliteitsvraagstukken, gezondheid en vitaliteitvraagstukken en het combineren van werk en zorgtaken, de discussie en besluitvorming hierover ook naar háár domein toe trekt. Op deze manier kunnen de diverse invalshoeken en krachten vanuit het bedrijfsleven, de individuele (potentiële) werker (naar vermogen), de samenleving en de overheid worden gebundeld. Ik ben er van overtuigd dat die bundeling mij en de groeiende groep flexwerkers gaat ondersteunen,  in het succesvol  combineren van werk & privé.

Gastblogger Brigitte van Gennip, regio directeur

Career & Kids Noord Nederland/Career & Live Noord Nederland

SAMENWERKEN IS …
Wikipedia; En de eerste vermelding van samenwerken is collaboratie; samenwerken met de vijand. Samenwerken met een groep kan dus ook tegen een andere werken. Dat is een lekker begin. Samenwerken aan Nederland kom ik tegen. Een meer macro-economische verkenning, waarbij het gaat over groei, duurzaamheid, respect en solidariteit. En een ander voorbeeld is samenwerken in een virtuele gemeenschap. Hier wordt samenwerken ook vertaald als communiceren. Ja, dat vind ik wel een hele mooie toevoeging. Want als je elkaar niet persoonlijk ziet, is praten, bellen, mailen, skypen, en iedere andere vorm van communicatie essentieel om verbonden te blijven. En  daarbij de frequentie, het moment en de inhoud (output). Net als bij Het Nieuwe Werken.

HNWSamenwerkingsStijlen
Onze samenwerking bespraken we aan de hand van het HNWSamenwerkingsStijlenRapport dat voor ons lag. Vele facetten bepalen je stijl van samenwerken. De rapporten in ons team laten verschillen en overeenkomsten zien. De verschillen betekenen vaak de aanvullingen op elkaar. In de overeenkomsten zit gelijkgestemdheid, maar moeten we waken voor een blinde vlek. Een mooi voorbeeld is onze gezamenlijke hoge voorkeur onze eigen benadering te willen volgen, en meerderheidsbeslissingen te negeren. Hoe bedoel je samen? En toch willen we samen onze doelen behalen. Omdat we zien dat we samen sterker zijn, sneller kunnen, en beter doen. We zijn betrokken bij onze missie; ervoor zorgen dat mensen succesvoller met elkaar gaan samenwerken. En ieder voor zich draagt zijn en haar steentje bij.

SAMENWERKEN IN DE TOEKOMST
Zo kwam ik op internet een presentatie tegen over Succesvol samenwerken in de 21 eeuw van John Cornelisse . Hij noemt vijf essentiële kenmerken van samenwerken:

1. Grote mate van interdependentie; onderlinge afhankelijkheid tussen partijen is groot.
2. Een onduidelijk machtscentrum; er is niet één partij die alles bepaalt.
3. Een nieuwe werkelijkheid; gezamenlijk iets nieuws maken.
4. Heterogeniteit; de verschillen maken partijen aantrekkelijk.
5. Een dynamische context; de omgeving beïnvloedt de samenwerking voortdurend.

Cornelisse noemt ook de zeven v’s in dit verband: Vrijheid, Verbinden, Verantwoordelijkheid, Vertrouwen, Versterken, Versnellen en Vernieuwen.In ons team moeten we scherp blijven op ons doel en ieders aandeel zien als een aanvulling in het geheel. En zelfs als meer dan dat. Want samen kunnen we er best eens 3 x 1 = 5 van maken. Elkaar versterken, het beste in elkaar naar boven halen. En samen verder springen als we tegen een drempel aanlopen.

SAMENWERKEN VANAF VANDAAG
We zijn nu echt begonnen met ons team, dat sinds kort is aangevuld met assessment expert Jan. Op afstand en met een taakverdeling werken we samen. Communicatie is voor mij een belangrijke pijler in het samenwerkingsgeheel. En toch moet ik er als onafhankelijke goed op blijven letten. Want volhardend zijn is en blijft een aandachtspunt…

Als je samenloopt, kom je verder? Ja, zeg ik toch. Want op dit pad zet ik mijn oogkleppen af, want dan zie ik de ander goed. Ik voeg iets toe, en kan leren van mijn teamleden. Ik wens ons veel succes, plezier en mooie nieuwe wegen!

Bewust Belevend en Lerend Samenwerker Nancy Schouten

PS Hoe zit het met jouw Samenwerking met je collega’s? Ik nodig je graag uit om dit te bekijken en te verbeteren!

Waarom maakte ik deze reis?
Ik had meerdere redenen. India is een land dat ik perse wilde bezoeken, dat wist ik al sinds mijn kindertijd. Het land fascineert me. Een bezoek aan Dalith vrouwen, gekoppeld aan een project van Micro Krediet voor Moeders deed mijn van oorsprong Cultureel Antropologe hart sneller kloppen. Daarbij wil ik meer betekenen voor de wereld. En het bezoeken van een Ashram was een andere meisjesdroom van mij, al lang voordat “eten bidden en beminnen” een hit werd.

Alles samen delen
Ik kan maar 1 ding zeggen, zonder te overdrijven. Dit was werkelijk de meest bijzondere reis die ik ooit heb gemaakt. 10 dagen leefde ik intensief samen met 20 andere vrouwen die ik niet kende. Nu zijn ze ”zussen” geworden. Van nature ben ik geen groepsmens en de eerste dagen vond ik best zwaar: constant leven met 20 andere vrouwen om me heen. Een kamer delen (ik had besloten al mijn grenzen over te gaan, dus ook een kamer te delen). Ik bleek de meest fantastische roommate te hebben die er bestaat, Dorien Groot. Wat een kanjer. In plaats dat ik me opgelaten voelde, voelde het vertrouwd. Deelden we zaken en was ze er op momenten dat ik er helemaal doorheen zat. En ik kom mezelf behoorlijk tegen op sommige momenten! Laat ik eerlijk zijn, het onderdeel van het programma (het ontwikkelen van mijn persoonlijke leiderschap), dat was er voor anderen, niet voor mij. Ik wist alles, kende mezelf, ben een ervaren coach, manage en leid Career & Kids/Career & Live. Appeltje eitje, nietwaar? Maar na 2 dagen, Yoga, meditatie (2 dingen waar ik altijd wars van ben- of liever gezegd- was) en een aantal persoonlijke oefeningen met de groep en groepsleden, zorgden dat ik door grenzen heen ging, patronen ontdekte die ik nog nooit had gezien of gevoeld. Ik was in een compleet andere wereld, zonder werk, gezin, partner. In een land met andere geuren, andere kleuren……..en ontmoette mezelf. Voor het eerst in 50 jaar, zag ik en voelde ik mezelf zoals ik ben. En de 20 vrouwen…dat waren geen vijanden, geen vreemden, maar zussen die me opvingen. En ik ben er trots op! Op mijn zussen en op mezelf!

India in alle hevigheid
India is anders, voelt anders, ruikt anders. Het voelt voor mij als thuiskomen, er was geen cultuur shock. Na 3 dagen vertrokken we naar de Budabudakala gemeenschap (Microkrediet voor Moeders heeft samen met RAIDS een fonds gecreëerd voor vrouwen van de Budabudakala gemeenschap om hen van goedkope leningen te kunnen voorzien. Een mooi aspect van dit project is dat de verantwoordelijkheid voor het monitoren van de leencyclus en de terugbetaling daarvan niet wordt gedaan door RAIDS, maar door MACTS, een federatie van vrouwelijke zelfhulpgroepen ). Na 7 uur in een bus te hebben gehobbeld, komen we moe aan. We stappen uit de bus….en daar staan tientallen vrouwen en mannen ons op te wachten met bloemen, muziek en dans. Nog nooit heb ik me ergens zo welkom gevoeld. Wat een blijdschap, wat een vrolijkheid, wat een oprechte aandacht. We worden “geëerd” met sjaals, bloemen, woorden, aandacht. Het raakt me. We bezoeken de community en gaan met vrouwen wiens taal we niet spreken aan de slag. We maken kettingen en wandkleden. Het is wonderbaarlijk. Zonder taal kun je uitstekend communiceren. Je maakt echt contact en met diverse vrouwen bouw je echt een band op, zie bijgevoegde foto, die zegt meer dan honderd woorden. Na drie dagen vertrekken we en  nemen we huilend, zonder woorden, afscheid. Ik heb echt een andere wereld gezien. Bittere armoede, maar vooral ook blijdschap, vrolijkheid. Geen slachtoffers, maar sterke vrouwen, blije vrouwen, oprechte vrouwen, trotse vrouwen. We nemen afscheid en stil zitten we in de bus, ieder met zijn eigen gedachten. Ik heb geleerd dat de kracht van vrouwen enorm is, de empoweren van vrouwen zin heeft. Dat wij vrouwen het verschil kunnen maken. En dat een community elkaar kan opvangen, dat SAMENwerken echt zin heeft. Dat oprechte aandacht bestaat en dat de samenwerking van Oost en West iets moois kan opleveren!

De ashram & alle remmen los
We vertrekken naar de ashram van Sri Sri, de goeroe van Art of Living. Mijn nuchtere Hollandse aard kijkt met argusogen. Wat is dit nu weer? Mannen in witte kleding, met lange zwarte haren. Een goeroe die wordt aangesproken met His Holiness. Dat is echt te veel voor ons, maar……..de cursus Art of Living, een ademhalingstechniek, levert mij heel veel op. Ik vind rust, ik kan echt ademen. Wat gebeurt er met mij. Waar blijft mijn Hollandse nuchterheid? Door echt los te laten, door echt te ont-moeten en te voelen, ben ik “uit” mijn hoofd gegaan. Ik heb gezien, gevoeld, gelachen en gehuild. Ik ben nog steeds Annemie, een Hollanse nuchtere meid (nou ja als 50 jarige ben ik een vrouw). Maar anders. Ik heb India in mijn hart gesloten, ik heb echt contact gemaakt met Indiase vrouwen, soulmates. Ik heb 20 nieuwe zussen gekregen. Ik ben op Yoga gegaan in Nederland (en wie mij goed kent moet nu echt even lachen). Maar ik heb meer rust dan ooit. Ik leef in het nu, voel met hoofd en hart, adem en geniet! Deze reis had ik niet willen missen. Dit was met recht een life changing journey!

Annemie Schuitemaker, helemaal in balans
PS maar mijn Westerse “Shop shop till you drop”, die ben ik niet kwijt. Ik had een overgewicht van 3 kilo door alle moois sjaals die ik heb gekocht in India

What is in it for me?
Wat levert lid zijn van zo’n zwerm nou op? Waarom zwerm je, wat zijn de voordelen- en zijn er ook nadelen? Deze vragen hoor ik veel. Eigenlijk is het heel simpel 1 + 1 =3 en het geheel is gebaseerd op Vertrouwen, net zoals Het Nieuwe Werken gebaseerd is op Vertrouwen. Het grote verschil met bijvoorbeeld franchise, waar ik vanuit Career & Kids ook al jaren ervaring mee heb, is de basis van gelijkheid/geen gezagsverhouding in welke zin dan ook & het losse verband. Ik geloof in dit soort samenwerking, met ZP’ers, franchise, interimmers of noem het maar op. Waar ik echter nog steeds ongelofelijk boos over kan worden is de fiscus. Zelfs in 2012 rennen ze nog steeds achter Zp’ers aan of de VAR WUO wel terecht is afgegeven of niet. Deze week nog sprak ik een zeer succesvolle zakenvrouw die 2 bedrijven heeft…..de fiscus kwam op bezoek en vond dat de Zp’ers maar op de payroll moesten. Drie man belastingambtenaren kwamen haar bedrijf controleren…wat een (onnodige) stress. Het lijkt wel of iedereen modern denkt, behalve de fiscus. Dat is jammer. ZP’ers doen geen vlieg kwaad en benadelen niemand! Het zijn hard-, zeer hardwerkende mensen, die de krachten bundelen en datgene willen doen waar ze goed in zijn; hun vak uitoefenen. Ze zijn vaak de innovators en de aanjagers van de Nederlandse economie.

2012, het jaar van de samenwerking
Ik geloof in samenwerking. Voor mij is 2012 het jaar van de Samenwerking.
“Als je wilt opschieten, loop dan alleen, als je verder wilt komen, loop dan samen.”
Mirjam Frentz.  Ik ben erg benieuwd naar andere ervaringen van samenwerkers, zwermers, Zp’ers etc.

Het Nieuwe Werken Samenwerkings Rapport
Daarom hebben we bij HNWrecruitment,-assessment, samen met SHL een rapport ontwikkeld waarin zowel voor de opdrachtgever (en of dit nu een manager is in een organisatie of een organisatie die een opdracht heeft te vergeven) als voor de uitvoerder (kan zowel een medewerker in loondienst als een ZP-er zijn, kortom alle Nieuwe Werkers), concrete tips staan die een goede basis vormen voor een succesvolle en prettige samenwerking; Het Samenwerkings Rapport. Wat zijn factoren die bijdragen tot een succesvolle werkrelatie?

Nieuwsgierig om te kijken en te ervaren hoe je de samenwerking kunt optimaliseren, kijk eens op HNWrecruitment. Toevallig (toeval bestaat niet?) las ik vanochtend een artikel waaruit blijkt dat Binding essentieel is bij thuiswerken en Het Nieuwe Werken.

Annemie Schuitemaker, achter haar iPad en naast haar koffer, ivm een 10 daagse reis  naar India, een female leadership programma georganiseerd door LOF ism Microkrediet voor Moeders, met 22 vrouwen. Mijn centrale thema is Samenwerken, ik hou je op de hoogte van dit avontuur.

Verandering &n samenwerken
Een voorbeeld met een plotselinge en begrijpende verandering, waar mijn vriendin mee te te maken kreeg . Drie jaar geleden kreeg haar man een auto ongeluk. Hij heeft hersenletsel en de impact daarvan op haar leven is dagelijks merkbaar. Mantelzorg voor haar man, zorg voor haar kind op de lagere school, een bonuskind, gecombineerd met een drukke bijna fulltime management baan. Ga er maar aan staan. En dan nog boodschappen doen, kind naar zwemles, activiteiten op school, etc. En veel dingen minder of niet, zoals sporten en uit eten met een vriendin. Ze kan bergen verzetten! Maar weet en kan niet alles. Dus vroeg ze onlangs voor haar 40e verjaardag onder andere de volgende cadeaus.
- Hulp bij het zoeken naar de meest passende telefoon en internetprovider.
- Iemand die meehelpt met de uitvoering van de nieuwe kinderkamer.
- Het oplossen van de vervelende piep in de magnetron.
- Schilderen van de woonkamer.
- en zo nog veel meer.
Een mooi staaltje samenwerken was het gevolg. Hartverwarmend om te horen hoe mensen om haar heen bijna alle cadeaus konden geven die op haar verlanglijstje stonden. En misschien nog wel mooier dat zij, eindelijk, het lef had om dit te vragen.

Samenwerken en verbetering
Waarom ik dit wil vertellen? Ik vind het een prachtig voorbeeld van het samen zaken oplossen, samenleven, samenwerken. Hoe los ik mijn vragen en problemen op met vrienden, collega’s en andere mensen om mij heen. En durf ik hulp te vragen? Ik stel me kwetsbaar op, laat me zien. Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder. En verder komen klinkt mij als muziek in de oren. Wat wil ik bereiken, waar liggen mijn kansen, om te komen waar ik wil zijn? Half januari gebeurt er iets bijzonders op de vakbeurs Facilitair in Bosch. Dan presenteert zich FM2share, een zwerm van met name zp’ers en kleinere organisaties in de facilitaire dienstverlening of HNW, die samen doelen bereiken die voor het individu vaak onmogelijk zijn. De zwerm is de aanduiding van de organisatievorm; flexibel, in beweging, geen hiërarchie. Voor mij betekent dit ook, iets geven zonder er direct iets van dezelfde persoon voor terug te verwachten. Leren vertrouwen op en werken aan indirecte wederkerigheid. Jezelf laten zien, durven vragen, loslaten, en dan ontvangen. Ik geloof dat dit Het Nieuwe Samenwerken is. Welkom allemaal!

En hele fijne dagen samen met elkaar gewenst, van Nancy.

Vriendelijke groet,

Nancy Schouten

De Werkrevolutie
Ik las het boek De Werkrevolutie van Lynda Gratton en ik lees echt veel, getuige de enorme hoeveelheid boeken die ik zowel in de huiskamer als op kantoor heb staan. Maar zelden heeft een boek me zo gefascineerd en geraakt als dit boek: de manier waarop wij werken gaat fundamenteel veranderen, we staan pas aan het begin van een niewe bewegin, HNW is een stapje. Lynda beschrijft de 5 krachten die ons werkleven zullen bepalen in 2025, technologische ontwikkelingen, mondialisering, individualisering, verduurzaming en de veranderde demografische samenstelling van de beroepsbevolking. Ze geeft aan dat we 3 stappen moeten zetten om in de toekomst succesvol te zijn. Allereerst moeten we beseffen dat de prestatielat almaar hoger wordt gelegd. We kunnen niet langer teren op generalistische kennis, maar zullen specialistische kennis en vaardigheden moeten ontwikkelen. De tweede stap ligt op het vlak van het ontwikkelen van sociale relaties. Sociale groepen worden steeds belangrijker in plaats van de huidige individualisering. De derde stap draait om het antwoord op de vraag naar de zin van het werk, van gretige consument naar bezielde producent. Het traditionele werkcontract draaide om het volgende; ik werk…voor geld…..dat ik gebruik…..om spullen te consumeren..en dat maakt gelukkig. En dat werkt niet meer, voel ik ook. Werken voor geld, dat vervolgens weer gebruikt wordt voor consumptie, dat dan weer ten grondslag ligt aan geluk. Lynda gaat verder en beschrijft vanuit het gezinspunt van diverse mensen diverse plekken in de wereld in 2025. Dat raakt je en je ziet het gebeuren. Ze beschrijft het slechtste scenario; de Default Future en de zonzijde, het beste scenario; de Crafted Future.

Samenwerkers, geen medewerkers of Nieuwe Werkers
Dezelfde week vertelt Bart Hoex van Hutten Catering, tijdens de prijsuitreiking bij de Stichting Het Nieuwe Werken Werkt, over hun visie; de beste, de leukste, de gelukkigste. Samenwerkers in plaats van Medewerkers, deze term geeft echt weer waar het om gaat!. En Roos Wouters vertelt over Het Broodfonds. Het Broodfonds is een arbeidsongeschiktheidsvoorziening voor zelfstandige ondernemers, het werkt als een schenkkring. Wie ziek is krijgt van alle deelnemers een bedrag geschonken. Dit bedrag is bedoeld om te voorzien in het eerste levensonderhoud, een basisvoorziening.  De deelnemers zijn verantwoordelijk voor de uitvoering. Het geld dat je iedere maand op je eigen broodfondsrekening stort blijft, met aftrek van de schenkingen en kosten, van jezelf. Gezien de enorme toename van ZZPérs, volgens mij een indicatie dat de wens om te veranderen (een echte werkrevolutie) echt aanwezig is. Kortom samenwerken!

De Zwerm
Ik word gebeld of ik mee wil doen met een groep ondernemers FM2Share, die Samen op een beurs willen staan, samen 1 stand en samen een gezicht naar buiten met een prachtige stand, iets dat je als kleine ondernemer niet goed voor elkaar krijgt, weer samen. Dit filmpje over een jongetje in India zegt alles over Samenwerken:

Microkrediet voor Moeders
En als klap op de vuurpijl het verhaal over Microkrediet voor Moeders. Ik vertrek in januari met 15 vrouwen naar India (female leadership Journey-De kracht van de Ontmoeting is.m. LOF): “jouw reis speelt zich af in India, een setting waar je even helemaal uit je vertrouwde omgeving en patronen bent. Tijd voor jezelf en je ontwikkeling. Je kunt je laten inspireren door diverse leiderschapskwaliteiten tijdens de gehele reis, en in het bijzonder tijdens het bezoek aan de projecten van Microkrediet voor Moeders, waar de locale vrouwelijke ondernemers door deze kredieten hun eigen ondernemingen kunnen opbouwen. Een groot deel van de opbrengst van deze reis gaat naar de projecten van MvM. Je krijgt dus een kans om niet alleen jezelf maar ook een deel van de wereld te ontwikkelen.“ De kracht zit in de community van de vrouwen samen, iets dat wij verleerd zijn in het Westen. Weer het woord Samen.

Het goede blijft, maar wel anders
Al bloggend word ik er even stil van. Ik ben altijd bezig met mijn “hoofd”, in de ratio. Het moet anders. Het Nieuwe Werken is meer dan alleen maar anders werken, maar ook anders denken. Ik ben en blijf wie ik ben. Mijn mission statement; waar een wil is, is een weg, blijft bestaan. Maar ik ben wel gaan inzien dat het ook anders kan, anders moet. Ik ga morgen graag aan de slag met mijn collega’s, de samenwerkers. Ik heb zin in de beurs in januari, nodig iedereen van harte en eigenlijk dringend aan het boek van Lynda te lezen en zie enorm uit naar India, naar mijn kracht van de ontmoeting. Zonder gezin, los van mijn eigen comfort zone. Ik kan de wereld niet veranderen met deze reis. Ik hoop wel dat ik zelf verander. Het goede behouden,  maar anders denken & kijken & werken. Plus voorkomen dat ik nog een keer met de ziekenauto word weggereden, dat ik leer luisteren naar mijn lijf, in plaats van alleen mijn hoofd. Dat ik kijk en luister naar signalen van anderen en meer samenwerk. Dat ik anders in het leven ga staan en dat ik mijn steentje bij kan dragen aan een betere wereld. En als ik dit zo terug lees, dan moet ik zelf nog even wennen.

Annemie als mens, als filosoof in plaats van Annemie de directeur

Het Nieuwe Werken en het weer
Er wordt soms wel een beetje lacherig gedaan over het Nieuwe Werken.  Twitterberichten op een zonnige dag gaan vooral over ergens anders werken dan ‘het conventionele kantoor’: #HNW is veeel meer dan loungen op zonnige plekken maar ben wel blij dat ‘t erbij hoort… Zoals nu voor afspraak nieuwe prospect , haha, daarom zit ik nu in de zon! #HNW, Zo, mooi plan opgeleverd nu direct genieten van t mooie weer super dat #thuiswerken. Hoe dan ook, werken buiten het conventionele kantoor is een aspect van HNW en wordt steeds populairder.

De derde werkplek biedt voordelen
Woensdag 2 november j.l. werden de resultaten van een onderzoek besproken op Nu.nl. In het artikel werd besproken vermeld dat de ‘derde werkplek’sterk in opkomst is. Dat blijkt uit onderzoek onder 17.000 bedrijven wereldwijd.Met een ‘derde werkplek’ wordt bijvoorbeeld bedoeld een businesscentrum, flexpleklocatie, bibliotheek of een informele locatie zoals een hotel-restaurant. Uit het onderzoek blijkt dat werken op een ‘derde werkplek’ voordelen biedt zoals o.a. een betere werk- privébalans, minder stress en een hogere productiviteit voor de werknemer, maar ook kostenefficiëntie, schaalbaarheid en minder vastgoedkosten voor bedrijven.

Liever niet thuis werken?
Opmerkelijk is dat het merendeel van de respondenten aangeeft liever niet thuis te willen werken. Zij geven er juist de voorkeur aan om te werken tussen andere werkende mensen op een andere werkplek dan thuis of op kantoor. Deze werkomgeving zou hen vooral meer motiveren voor het werk zonder zij afgeleid worden. Ook kunnen ze zich beter focussen op het werk zonder dat ze worden afgeleid door het huishouden of kids. En dat terwijl in Nederland thuiswerken juist heel erg geassocieerd wordt met Het Nieuwe Werken. Wereldwijd wordt daar dus anders over gedacht. Daar is de thuiswerkplek veel minder populair.

Derde werkplek goed voor work-life separation
Wellicht dat de derde werkplek in Nederland nog aan populariteit gaat winnen. Volgens het onderzoek lukt het de respondenten door de derde werkplek namelijk beter om het werk van het privéleven te scheiden. De letterlijk fysieke scheiding tussen privé en de plek om te werken, helpt om dit te bereiken. Bij voorkeur bevindt deze werkplek zich dan wel vlakbij huis waardoor er minder stress door file en woon-werkverkeer ontstaat, wat het makkelijker maakt om privé-activiteiten en verantwoordelijkheden in te passen. Dit geldt voor mensen met kinderen maar ook voor mensen die rekening moeten/willen houden met de zorg voor een familielid, vrijwilligerswerk etc.

De praktijk
Afgelopen week heb ik meerdere mensen gevraagd naar hun ervaringen met Het Nieuwe Werken. Hieronder een willekeurige verzameling van de reacties:
‘Thuiswerken met een gelijktijdige opvang van kinderen is een illusie. Dat gaat niet om serieus werken.’
‘Teveel thuis werken is een herkenbare valkuil…..’ (hoewel dit ook als voordeel gezien wordt)
‘Er zijn mensen (collega’s maar ook klanten!) die zich erg storen aan omgevingsgeluiden vanuit een huissituatie (zoals gillende kinderen) bij het telefoneren’.
‘HNW is niet voor iedereen op dezelfde manier van toepassing. Sommige mensen kunnen niet goed omgaan met de vrijheid’.
‘Voor sommige werknemers werkt het niet, bijvoorbeeld door verminderde productiviteit wanneer hij/zij thuis gaat werken, ga dan niet pushen dat hij/zij thuis moet werken en zich beter moet gaan concentreren’.
‘Voor iedereen is HNW anders, laat dan ook iedereen zelf bepalen hoe hij/zij het werk in wil vullen. Kun je thuiswerken? Kun je vanaf een andere locatie werken? Laat je op jouw manier genoeg output zien aan de manager?’

Pleidooi voor de derde werkplek?
Waar het bij HNW dus vooral om gaat is te zoeken naar oplossingen en voorwaarden die bij jou en jouw persoonlijkheid passen. Ook voor wat betreft de plaats die je kiest om te werken; je 1^e, 2^de of 3^e werkplek? Een aantal opmerkingen uit mijn ‘bescheiden peiling’ zou je dan ook als pleidooi kunnen zien om als Nieuwe Werker JUIST meer of bewuster gebruik te maken van een derde werkplek in plaats van thuiswerken voor een goede work-life separation. Dus probeer in De Week van Het Nieuwe Werken eens een derde werkplek uit. Bij veel flexpleklocaties en open ontmoetingsruimten door het hele land, kun je vrij binnenlopen en ervaren hoe het is om er te werken.

Gastblogger Mariëlle Leunen, coach Career & Live, met MEERDERE werkplekken;  thuiskantoor, auto, kantoor van de opdrachtgever, woning van clientes en elke andere denkbare plek waar ik met mensen kan spreken en eventueel op een laptop kan werken……

Het programma en de sprekers

Ik ben het helemaal eens met Dennis Claus van InSites, die aangeeft dat de reputatie van je bedrijf  steeds meer bepaald wordt door het uitdragen van de cultuur door medewerkers én klanten. Ja, op internet dus. Want dat kunnen anderen dan weer zien. Opvallend vind ik het hoeveel er verteld, geblogd, geschreven, en ge-workshopt wordt over dit thema en aanverwante onderwerpen. Wie heeft er weer iets nieuws ontdekt,  en werkt dat ook? Tja, en als grote organisatie moet je ook iets gaan doen, en laten zien. Lennart Sloof beschrijft de ontdekkingsreis van Deloitte. Ja, met zulke cijfers en resultaten durf ik ook wel op dat podium te staan! En ook een heerlijke open-deur, die toch heel vaak onderschat wordt. Je eigen website op orde, de basis van alle social media acties.

Succesverhalen

Het wervingsvoorbeeld van Jochem ter Steege over ING was een mooi succesverhaal over een in mijn ogen redelijk toevallige ‘hit’. De LinkedIn heeft heel goed gewerkt. Maar wat zegt dat over de rest van de wervingscampagnes van ING, of dit soort campagne? Het blijft proberen, en achteraf meten….Oscar Mager gaf een mooie definitie van Social Recruiting  in zijn toelichting op Google+:Social recruiting is about  getting engaged and having conversations with people before they are even thinking about you as an employer.

Waar blijft het MKB?

En hoe mooi het ook klinkt, dit is verre toekomstmuziek voor heel veel bedrijven. Wat ik hier zie, zijn toch de grote, bekende namen die met nieuwe dingen voorop lopen. Maar om mij heen, zie ik bijvoorbeeld het MKB die er weinig tot niets mee doet. En zich vaak niet eens afvraagt of en wat het voor hen kan toevoegen. En zo raakt de wervingsmarkt in mijn ogen steeds meer versnipperd. Kleinere bedrijven zoeken in de komende jaren nog steeds een zeer ervaren monteur, en vind je deze doelgroep op internet?

Oud & nieuw samen, is dat 1 + 1 =3?

Zo lijkt Social Recruiting meer een extra, nieuwe manier om een specifieke groep mensen te bereiken. En ik geloof zeker dat dit werkt en steeds beter zal werken. Maar laten we alsjeblieft blijven nadenken wat de beste manier is in het algemeen, en niet alleen de werving via social media. Wie is je doelgroep, en waar zijn ze te vinden? Waar werf je 50+? Misschien wel gewoon op een bankje in het park of bij de plaatselijke hengelsportvereniging of biljartclub… of hebben die dan toch een fanpage op Facebook?

Nancy Schouten

HNW werkt niet automatisch
Nadat ik haar natuurlijk uitgebreid had gefeliciteerd, vroeg ik haar hoe ze Het Nieuwe Werken allemaal dacht te gaan combineren met haar privésituatie. Hoezo? vroeg ze. Nou, gaf ik aan, jouw huis is niet zo heel groot, de computer staat in de woonkamer, je vriend werkt in ploegendiensten en is dus vaak overdag thuis en jouw dochtertje wordt groter en gaat steeds minder overdag slapen. Even keek ze mij twijfelend aan. “Tja, daar heb ik nog helemaal niet aan gedacht”.

Thuiswerken moet thuis ‘passen’
Het Nieuwe Werken is nieuw en leuk maar het moet wel passen bij jouw prive-omstandigheden of je moet de voorwaarden/faciliteiten ervoor creëren. Toch kan ik mij voorstellen dat bijvoorbeeld thuiswerken (als een van de manieren van HNW) niet voor iedereen even goed werkt. Heb je geen goede ruimte om geconcentreerd te werken, dan is werken op een flexplek of op kantoor misschien toch een beter alternatief. Ik heb zelf kantoor aan huis, maar ook ik moet soms aan man en kids aangeven; ‘jongens; de deur van mijn kantoor is dicht dus mama is NU aan het werk!’

Persoonlijk Actieplan voor De Nieuwe Werker
In coachingsgesprekken en workshops over het combineren van werk en gezin, besteden wij veel aandacht aan het stellen van prioriteiten. Dat is al een hele uitdaging voor mensen die op basis van het ‘Oude Werken’ werken. Voor Nieuwe Werkers is dit vaak een nog grotere uitdaging. Privé en werk lopen meer en meer door elkaar. Het is wennen om op een andere manier prioriteiten te stellen. Waar leg je voor jezelf de grenzen? Binnenkort ga ik dus samen met mijn cliënte een plan van aanpak opstellen; het persoonlijk actieplan voor de “Nieuwe Werker”. Daarin zal zij keuzes moeten maken en doelstellingen voor werk en prive gaan opstellen. Wanneer wil zij bijvoorbeeld thuis en op locatie werken en wanneer is het tijd voor het gezin en voor haarzelf? Welke afspraken maakt zij met haar vriend over de nieuwe taakverdeling thuis en over hoe het er in huis aan toegaat als zij thuis aan het werk is en hij ook thuis is. Hoe gaat zij om met telefoontjes en emails in de avond en in het weekend? Wat wil ze met HNW wel maar wat wil ze zeker NIET?

Belang van zelfmanagement 
Naast het bepalen van keuzes en prioriteiten is het van belang om je activiteiten zowel werk als prive daadwerkelijk in te plannen. In onze coachingstrajecten gebruiken wij hiervoor vaak een zgn. homeplanner. Met HNW zijn echter niet alle activiteiten meer zo gemakkelijk in de agenda (homeplanner) te blokken. Er is discipline nodig om de weegschaal niet of naar privé of naar werk te laten doorslaan. Die homeplanner moeten we overigens misschien maar eens ‘work/life-planner’ gaan noemen. Tijd kun je niet managen, jezelf wel. Zelfmanagement (een mooie tegenhanger van timemanagement) wordt niet voor niets als een van de belangrijkste eigenschappen gezien voor de medewerker van de toekomst.

Een paar tips
Misschien krijg je als je start met HNW last van uitstelgedrag, heb je moeite met prioriteren of voel je je soms eenzaamheid.
Goed zelfmanagement bestaat uit praktische tools en vaardigheden, maar ook uit regelmatige zelfreflectie.
1. Maak een planning voor zowel je werk- als je privé activiteiten;
2. Doe één ding tegelijk en houd je aandacht bij die activiteit;
3. Zorg dat er voor je kinderen gezorgd wordt als je aan het werk bent en zet je telefoon op stil tijdens een middagje speeltuin;
4. Mis je het persoonlijke contact met collega’s? Ga skypen op het moment dat je vroeger een face-tot-face overleg zou hebben ingepland;
5. Mis je inspiratie? Spreek dan af bij een ontmoetingsplek zoals Seats2Meet of Swunghouse;
6. Wees reëel; zet een werkdip om in een prive-activiteit waar je juist energie van krijgt. Daarna kun je er met die werktaak weer volop tegenaan en ben je aan het einde van de dag productiever;
7. Na een half uurtje hardlopen kun je weer frisser nadenken. Een moment met je kinderen geeft je een ontspannen gevoel, je hoeft er geen schuldgevoelens van te krijgen; normaal stak je die tijd immers in filerijden;
8. Vraag jezelf zo nu en dan af; werkt HNW voor mij en mijn gezin en zo niet, wat en hoe zou je dit kunnen veranderen?

Alle Nieuwe Werkers in de dop, veel succes gewenst! Heb jij als al ervaren Nieuwe Werker nog een goede tip, laat het dan even weten.

gastblogger Mariëlle Leunen

PS 11 oktober is er een workshop over HNW speciaal voor het MKB in de regio Rotterdam

Selectie
In de loop van de jaren ben ik selectie steeds boeiender gaan vinden. Maar zeker  niet gemakkelijker. Ik ben ervan overtuigd dat papieren selectie vaak goede mensen uitsluit. Zoals Jiska Rodenburg omschreef in haar artikel liever een coach dan een opleiding, zijn er 12 of 13 in een dozijn die het werk kunnen doen dat gevraagd wordt. En de ervaring als re-integratiecoach droeg hier ook aan bij. Cliënt van top tot teen ‘onderzocht’ en goedgekeurd, maar nog niet eens een gesprek.

Wat is en blijft de onderscheidende factor?
De mens zelf, wie is het, hoe communiceert hij, past hij bij de organisatie, in het team en bij de functie? Omdat we nog niet de kunst hebben gevonden om hierop mensen te selecteren, pakken we de functie-eisen als filter. Ja, dat werkt al heel lang zo.In aankomende tijden waarin medewerkers steeds meer werkgevers zullen  hebben, kun je je afvragen of het interessant is iemand beter te leren kennen. Iemand doet zijn werk en gaat weer. En toch, mensen hebben meer nodig dan een klus doen.

Praten, praten en in contact blijven
Daniel Hoopman (Culture eats strategy) durfde te stellen dat alles wat je nodig hebt, een agenda en een kladblok is. Omdat het in het echt om twee dingen  gaat: aandacht en waardering. Geen competentieprofielen, beoordelingsgesprekken, functieschalen, beloningssystemen  en andersoortige instrumenten. Praat met je medewerker, of laat je medewerker praten met een  coach, dan kom je stukken verder in je organisatie en met je mensen.

Proost, op een betere toekomst. Tja, hoe meet je dat dan weer?

Nancy Schouten